-___Kalleş Kent___-
KALLEŞ KENT
Bilmiyorum içine düştüğüm bu boşluğun
Bir sonu bir bitişi var mı
Gözüken bu deryanın sonu var mı
Bu acılar, sitemler ne zaman son bulur
İsyankar olan bu beden
Ne zaman dinlenir bilmiyorum!
İnsanların yüzlerindeki ifadeler
Acılı, mutsuz, hayattan beklentileri yok
Yaşayışlar bilinçsizce.
Ve şimdi İstanbul’a bakıyorum
O koca görkemi ve heybetiyle
İstanbul, İstanbul
Kimine ev, kimine mezar
Bana göre ise hırsız
Umutlarımı ve yaşamımı çalan hırsız.
İnsanlar akın akın geliyor bu kente
Bense pençesinden kurtulmak için çırpınıyorum
Bu karanlık puslu kentten kurtulmak
Hiç kolay değil
Hani bir nebze ışık olsa
Bir kurtuluş, bir ümit, bir nefes olsa…
İstanbul, İstanbul
Sevinç ve hüznün hiç bitmediği
Kalleşliğin daimi kenti
İstanbul.
Bilmiyorum içine düştüğüm bu boşluğun
Bir sonu bir bitişi var mı
Gözüken bu deryanın sonu var mı
Bu acılar, sitemler ne zaman son bulur
İsyankar olan bu beden
Ne zaman dinlenir bilmiyorum!
İnsanların yüzlerindeki ifadeler
Acılı, mutsuz, hayattan beklentileri yok
Yaşayışlar bilinçsizce.
Ve şimdi İstanbul’a bakıyorum
O koca görkemi ve heybetiyle
İstanbul, İstanbul
Kimine ev, kimine mezar
Bana göre ise hırsız
Umutlarımı ve yaşamımı çalan hırsız.
İnsanlar akın akın geliyor bu kente
Bense pençesinden kurtulmak için çırpınıyorum
Bu karanlık puslu kentten kurtulmak
Hiç kolay değil
Hani bir nebze ışık olsa
Bir kurtuluş, bir ümit, bir nefes olsa…
İstanbul, İstanbul
Sevinç ve hüznün hiç bitmediği
Kalleşliğin daimi kenti
İstanbul.
