Yazılar
SENSİZLİĞİM YALNIZLIĞIMDA SAKLI
Git bir daha dönmemek üzere anılarınla
İlk yazım sana olacak yalnızlığımla gecelerde
Derman olmaz gönlüme gecenin sessizliği
Esen rüzgar alamaz sensizliğin acısını
Neşem kayboldu gidişinle durgun şimdi gönlüm
Gece hasret aydınlığa gönlümün sana olan hasretiyle
İliklerim titrer gecenin ayazında yokluğunda
Tarif edilmez duygu benimki kelimeler yetersiz yokluğuna
Melodin kaldı kulağımda SENİ SEVİYORUM diye
İlk gidişindi gönlümden il unut deyişin
Şimdi hasret gönlüm sevdana sıcaklığına maviliğinde
Titret gönlüm hasret çeken yalnızlığın son deminde
İlan etti yıldızlar gecenin karanlığında gökyüzüne yalnızlığımı
Rüzgar esmez oldu yalnızlığıma hasret çekerken
Gidişlerim kalır oldu sevdanın yokuşunda umutlarımla
İçim sustu bu yalnızlığıma haykırdı duygusunu maviliklere
Tütmes oldu sevda ateşi içimde külleri kaldı geride
Tarifi yok içimdeki senin yalnızlığıma
İlk kez vurdu aşk beni bu kadar delicesine
İlk kez yaşattı aşkkın büyüklüğünü yalnızlığıma
Yaşam yetersiz sevdam karşısında zamana
Engin mavilikler hasret senli yolculuklara
Rüzgar bıraktı deli kaptanını senin bıraktığın gibi
Derin mavilik vurur oldu susan gönlümü
Elinin sıcaklığını bıraktın ellerimde gidişlerinde
Böyle olamaz diyen zaman kaldı sensizlikte
Işık bıraktı yerini karanlığa yalnızlığın verdiği acıyla
Tek kelimem tek mırıldanışım sen oldun
Mırıldadığın müzik içimi ısıtmaz oldu
İçimi yakan bakışın karanlığımın aydınlığı oldu
Şarkılar sensizliği anlatır oldu gönlüme
Tek kelimem tek anlamım sensizliğim şimdilerde
İlk duygu ilk yaşam ilk aşk acısı bu olsa gerek
Ritim tutan kalbim ritmini tutamaz oldu
Ben benliğimi kaybettim gidişinde
Eski hatıralar tozlanır oldu gönlümde
Neden diyişlerim azalır oldu yalnızlığımda
Giden hayattım unuttu beni sensizlikte
İlham veren sen yalnızlığa bıraktın kaptanını
Deli gönlümü susturamaz oldu zaman haykırışlarında
En son gülüşün aklımda masum bakışlarınla
Nedendi sensizliğim sevdiğini bilirken
İliklerime kadar işleyen sevgim anlamsız kaldı
Doğrumuydu unuttuğun doğrumuydu
Ellerinin ellerimi unuttuğu doğrumuydu
İliklerime kadar işleyen sevgiyi unuttum bitti deyişin
Işıldayan gözlerindeki beni sevmediğin doğrumuydu
Git git deyişlerindeki kırgınlık yalanmıydı
İlk kez seviyorum deyişin kırık gönlümemiydi
Dokunan tenindeki sıcaklık sevdamamıydı
Esen rüzgarda gönlüme dokunuşun sevdanmıydı
Neden kelimelerin yetersiz kaldı gidişinde
Bendeki sensizlik sendeki benmiydi
Ellerim neden buz kesti gidişinde
Nedensiz unut deyişin yalanmıydı sevdama
İçimdeki seni unutmak kolaymı sandın
Karanlık avuturmu sandın gönlümü yalnızlığımda
Aşk bırakırmı sandın beni yalnızlığıma
Yağan yağmur ıslatmazmı sandın umutlarımı
Bana sorma sensizliği içimdeki seni yaşarken
Esir etme beni karanlığın zindanlarına
Terk etme delice seven gönlümü yalnızlığın adıyla
Mutluluğumu al yerine seni bırak içimdeki sevdana
İlk aşık oluşumdaki sevdamı yalnızlığa mahkum etme
Şair bırakma bu kaptanı yalnızlığında senli duygulara
Terk etme içinde beni yaşarken yalan sevdalara
İçirme bana sensizliğin acı şarabını yalnızlığında
Rüzgar savurur sanma içimde sen varsın yalnız kalsamda
Vazgeçtim...
Gözlerinden,
Vazgeçtim...
Sözlerinden
Bir ah de yeter.
Sessizce, kimsesizce,
Gönderdim dudaklarımı
Öpme al yeter.
Hiç tanımaz tenim ellerini,
Bilmez yüreğim bilmez yüreğini
Ah bu koku, bu ten, bu dokunuş
Ah bu delilik sarsar bedenimi
Yok olma zamanı şimdi.
Kadın adamı çok seviyordu...
Yemyeşil ovalarını verdi adama
Yaşam fışkıran.
Beni seviyor musun?
Evet, dedi adam...
Güneşini, ayını verdi kadın
Yıldızları taktı bir bir adamın omuzlarına...
Beni seviyor musun?
Tabi, dedi adam...
Kadın çağladı
Gürül gürül akan pınarını verdi adama.
Beni seviyor musun?
Elbette, dedi adam...
Kadın bağlandı
Yaşam ipini adama verdi.
Bir oldular tek oldular adamla.
Beni seviyor musun?
Biliyorsun, dedi adam...
Kadın dağlarını verdi adama
Tırmandılar doruklara.
Beni seviyor musun?
Aşağılara baktı adam zirveden.
Başkalarını gördü
Sustu adam...
Ağladı kadın...
Gözyaşını verdi adama
Almadı adam...
Kadın onurunu verdi adama
Şaşırdı adam...
Sordu yine usulca kadın
Beni mi seviyorsun?
Onu da seviyorum seni de, dedi adam...
Sustu kadın...
Verecek bir şeyi kalmadığında...
Senin yüreğine ihtiyacım var, dedi adam
Başkasını sevebilmek için...
Çıkarıp yüreğini verdi kadın.
Korktu adam...
Beni sevmiyor musun, dedi adam.
Sesi yoktu kadının söyleyemezdi.
Gözleri yoktu kadının ağlayamazdı.
Kalbi yoktu kadının sevemezdi.
Onuru yoktu kadının yaşayamazdı .....
gelişlerin ölümdü yüreğime,
oysa hasrettim geleceğin güne,
çok istedim sarılmayı,sıcak tenine,
dokunamadım,bakamadım gözlerine....
kalbim aşka mezar kazmış,
aşktan yana hep yanmış,
sevdan yüreğimin düşmanıymış,
anladım sevdan harammış....
gene karşımdasın,geldin(!)
ama benim değilsin, elsin,
her gün öldürüyor gelişin
beni gömmek için mi geldin....
hep yandım, hep ağladım,
derdimi kimseye anlatamadım,
sevdan yüreğimdeydi bırakmadım
sensizken de hep ağladım.....
Çok özleyince seni,
Şehrin en yüksek yerine çıkıyorum;
Belki seni görebilirim diye...
Bir yıldızın gözüyle seyrediyorum şehri.
Şehir yanıyor,
Ve yıldızlar bakıyor şehre
Ama hiç yıldız akmıyor şehre;
Sen yoksun diye...
Soruyorum sonra şehre;
Bu sensizlik niye?
Bu şehir sensiz;
Işıksız, renksiz.
Bu şehir sensiz;
Sevgisiz, sessiz.
Artık hiç sabah olmayacak yavrum
Çok uzun sürecek bu siyah gece
Ta zaman durunca, ömür bitince
Alış karanlığa, gözlerini yum
Artık hiç sabah olmayacak yavrum
Bilirim bu mor sükutu bilirim
Beyaz olmalı geceler, bembeyaz
Karanlıklar üstünedir şiirim
Bilirim, bu mor sükutu bilirim
Dağlar gibi deryalar gibi sonsuz
Karanlık, karanlık ölümden beter
Bir yol ki hayatla beraber biter
Taştan bir sükut ki hissiz ve ruhsuz
Dağlar gibi deryalar gibi sonsuz
Artık hiç sabah olmayacak yavrum
Bitkin gözlerime son bir defa bak
Bir daha o yerden gün doğmayacak
Bu mor gecelerde kayboldu ruhum
Artık hiç sabah olmayacak yavrum...
Ümit Yaşar OĞUZCAN
Bazen açım bazen susuz
Bazen yorgun hem uykusuz
Lakin, her zaman yanlızım..
Üşüyorum; Yanlız olmaktan
1gün 1başıma donakalmaktan,
Korkuyorum; Kendimi anlatamamaktan,
Parlak gecelere bakmaktan,
Bakıpta ahh çekmekten,
Her ahh çekişimde, kahrolmaktan,
Korkuyorum...
Sevmekten...
Herşeyin 1gün biteceğini düşünmekten,
Düşüncelerimin gerçek oluşundan,
Gerçeğe çok yakın olmaktan,
Olduğum yerde olmamam gerektiğinden,
Yaşamkatan ve Sevmekten korkuyorum...
Sevilmekten korkuyorum....!
GİDİYORUM ARTIK
Elveda ey sevdiceğim
Gidiyorum artık buralardan
İçimde yangın gözlerimde yaş
Acı bir tebessümle bakıyorum sana
Son kez
Gözlerimdeki yaş son kez akıyor sana
Unutacağım artık seni
Yaşadığımız güzel günleri
Gezdiğimiz diyarları unutacağım
Ve artık seni hiç düşünmeyeceğin.
Gidiyorum artık
İstanbul’u bile terk ediyorum
Sırf sana inat olsun diye.
Haram artık seni düşünmek bana
Senin için ağlamak haram
Senin için bir daha akmayacak,
Akmayacak yanağıma yaş
Atıyorum seni yüreğimden
Düşüncelerimden siliyorum seni
Gömüyorum seni karanlıkların en altına
Bir daha çıkarmamak üzere
Bir daha anmamak üzere.
GİTTİN...
SEN BANA GİTMEK İCİN GELMİSTİN...
GERİDE YAVAS YAVAS ERİYEN BİR KURSUN TANESİ BIRAKTIN...
BIRAKTIGIN SEKİLDEN COK DAHA BASKASINA BÜRÜNEN,VE ASLA ESKİSİ GİBİ OLMAYACAK Bİ KURSUN...
GERCEKTENDE HİCBİRSEY ESKİSİ GİBİ OLMADI.....
BİRGÜN BENİ PASLI BİR MAKASLA KÖKLERİMDEN BUDAYIP GİTTİN...
YENİ BİR FİLİZ VEREMEYECEK KADAR DERİNDİ KESİP ATTIKLARIN...
SENSİZLİKLE OLUSMUS HASTALIGIMA,SENİN BİLE CARE OLAMAYACAGINI,BENİM İCİN ARTIK COK GECİKİLDİGİNİ ANLADIM.....
Hep aklımdasın
İnan unutamıyorum seni
Yolda,evde,işte
Her yerde sen varsın
O gözlerin aklımda
Bakışların hala karşımda
Her gece rüyalarımda
Her yerde sen varsın ,
Şiirler yazıyorum sana
Unutamıyorum anlasana
Hayal ediyorum ardı sıra
Her yerde sen varsın
Hiç arayıp sormassın
Beni hiçmi anlamassın
Gözlerimin yaşına bakmassın
Her yerde sen varsın...
